คิดอยู่แล้วว่าเรียนโทเนี่ย มันต้องเหนื่อย  ยาก งานเยอะ วุ่นวือ แต่ก็ไม่เหมือนที่คิดเลย ...
มันโหดกว่านั้นมาก แงงง อยากจะร้องงดังดัง เป็นปาล์มมี่ (บ้าไปแว้วว)
แล้วยิ่งต้องมาเรียนด้วยภาษาที่ไม่ใช่ภาษาเราเองอีก เง้อออ ไอที่อาจารย์พูดไม่เท่าไหร่ พอจับๆได้ แต่พอมาอ่านหนังสือนี่ดิ่
แมร่งงง เปิดดิกตาปูด จะเอาหนังสือภาษาอังกฤษมาสอนไม่ได้รึไง ไม่อินเตอร์เอาซะเลย งืองือ
เราว่าประเด็นก็คือ วิชาที่ลงเรียนเทอมนี้ ดันแจ๊กพ๊อด อาจารย์เขียนหนังสือเองกันหมด แล้วเฮียๆแกก็นะ..เอาหนังสือตัวเองมาสอน (ได้เปอร์เซนต์ชัวร์ป้าบ)

แล้วงานเยอะก็มาก สั่งๆๆๆอย่างกับสั่งขี้มูก แมร่งงง ไม่คิดถึงกรูเล้ย
เพิ่งรู้ว่าตัวเองเครียดได้ขนาดนี้ก็ตอนที่ มัน...มัน....มันคือ....สิววว ขึ้นมาแปดเม็ดนี่แหล่ะ กำ
ตั้งแต่เล็กแต่น้อย ไม่เคยมีสิวเยอะได้ขนาดนี้ เวนนนนเอ้ยย เศร้าใจเลยกรู้
ใครบอกว่ามาเกาหลีแล้วผิวจะสวย แต่ต้องวงเล็บให้ด้วยว่า ไม่ได้มาเรียนโท ..ฮา

บ่นไปก็แค่นั้น (อีเด็กเวียตนามที่นั่งข้างๆมันชอบว่าㅠ.ㅠ)เง้อออ ก็จริงของมัน
สู้ต่อไป ย้ากกกกก